2014-12-03Informacje dotyczące integracji sensorycznej.

Co to jest integracja sensoryczna?

Integracja sensoryczna to proces neurologiczny organizujący wrażenia płynące ze wszystkich zmysłów w taki sposób by mogły być użyte do celowego działania. W procesie tym informacje otrzymane ze wszystkich zmysłów mózg segreguje, rozpoznaje, interpretuje, łączy ze sobą i wcześniejszymi doświadczeniami odpowiadając na wymagania płynące ze środowiska. Dzięki temu dzieci rozwijają się prawidłowo.

Dla kogo terapia?

Terapia integracji sensorycznej przeznaczona jest przede wszystkim dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym o prawidłowym rozwoju, które doświadczają problemów w codziennym funkcjonowaniu. Tę formę pomocy mogą być objęte także dzieci z różnorodnymi problemami zdrowotnymi u których równocześnie stwierdza się zaburzenia procesów sensorycznych.

Jakie są objawy dysfunkcji integracji sensorycznej?

 

Nie u wszystkich dzieci przyczyną problemów w nauce, rozwoju i zachowaniu jest zaburzona integracja sensoryczna. U części z nich mogą występować czynniki wskazujące na dysfunkcje integracji sensorycznej. Poniżej przedstawione są najważniejsze z nich:

• Nadmierna wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe oraz ruch.

Nadwrażliwość może się objawiać takimi zaburzeniami zachowania jak: rozdrażnienie, wycofywanie się w wyniku dotknięcia, unikanie określonych rodzajów ubrań lub jedzenia, rozpraszalność lub lęk podczas zwykłych zabaw ruchowych np. na placu zabaw.

• Zbyt mała wrażliwość/reaktywność na stymulację sensoryczną.

W przeciwieństwie do dziecka z nadwrażliwością, dziecko ze zbyt słabą reaktywnością może poszukiwać intensywnych wrażeń sensorycznych takich jak celowe uderzanie ciałem o przedmioty lub intensywne kręcenie się wokół własnej osi. Dziecko może ignorować ból czy być nieświadome zmian pozycji ciała. Zachowania niektórych dzieci zmieniają się drastycznie od nadwrażliwości do zbyt słabej reaktywności /podwrażliwości/.

Zbyt wysoki lub niski poziom aktywności ruchowej.

Dziecko może być ciągle w ruchu lub wolno się uaktywniać i męczyć się szybko. U niektórych dzieci poziom aktywności może się zmieniać od jednego ekstremum do drugiego.

Problemy z koordynacją ruchową.

Problemy te mogą dotyczyć umiejętności z zakresu dużej lub małej motoryki. Niektóre dzieci będą miały słabą równowagę, inne natomiast będą miały olbrzymie trudności z nauczeniem się nowej czynności wymagającej koordynacji ruchowej.

Opóźnienie rozwoju mowy, rozwoju ruchowego oraz trudności w nauce.

Objawy te mogą być widoczne w wieku przedszkolnym razem z innymi objawami dysfunkcji integracji sensorycznej. U niektórych dzieci w wieku szkolnym mogą występować problemy w nauce, mimo przeciętnego poziomu inteligencji.

Słaba organizacja zachowania.

Dziecko może być impulsywne lub może łatwo się rozpraszać i okazywać brak planowania przed wykonaniem jakiegoś zadania. Niektóre dzieci mogą mieć problemy z przystosowaniem się do nowej sytuacji. Inne mogą reagować agresywnie, wycofywać się lub być sfrustrowane kiedy poniosą porażkę.

Ważne!

Rozpoczęcie terapii SI poprzedzone jest dokładną diagnozą dziecka opartą na Testach Południowo-Kalifornijskich (SCSIT) oraz Obserwacji Klinicznej. Terapeuta przeprowadza także wywiad z rodzicami. Dzieci u których w wyniku diagnozy i obserwacji stwierdza się zaburzenia procesów przetwarzania sensorycznego mają możliwość podjęcia terapii. Również rodzice otrzymują wskazówki terapeutyczne, które powinni realizować w domu.

Jak wygląda terapia?

Podczas terapii dziecko nie ćwiczy konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności. A umiejętności te pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Głównym zadaniem tej terapii jest dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych poprzez różnorodne ćwiczenia.

Terapia integracji sensorycznej określana jest mianem „naukowej zabawy”. Podczas sesji dziecko np. huśta się w hamaku, toczy w beczce, jeździ na deskorolce czy balansuje na kołysce. Przez zabawę przyjemną i interesującą dla dziecka dokonuje się integracja bodźców zmysłowych oraz doświadczeń płynących do ośrodkowego układu nerwowego, co pozwala na lepszą organizację działań.

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Piekoszowie
Liczba odwiedzin: 18987